30/3/11
Δ΄ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΚΟΣ
Η Δ΄ Κυριακή των νηστειών είναι αφιερωμένη στον Άγιο Ιωάννη τον Σιναΐτη τον συγγραφέα του κατανυκτικότατου και ψυχωφελούς συγγράμματός του που ονομάζεται «Κλίμαξ» λόγω της μεγάλης του αξίας αναγιγνώσκεται συνήθως από την αρχή της Μεγάλης Σαρακοστής στα περισσότερα Ορθόδοξα Μοναστήρια. Αποτελείται από 30 λόγους που ο καθένας τους περιγράφει μια αρετή. Αρχίζοντας οι αρετές από τις πιο πρακτικές και προχωρώντας στις πιο θεωρητικές, ανεβάζουν τον άνθρωπο, σαν από κάποια σκαλοπάτια σε ουράνιο ύψος. Στην κορυφή των αρετών, ο Άγ. Ιωάννης τοποθέτησε την «Αγάπη», ως την υψηλοτέρα των αρετών και αυτή που κάνει τον άνθρωπο κατ’ εξοχήν «όμοιο»με το Θεό.
Α. ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΥ ΑΓ.ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΣΙΝΑΪΤΟΥ
Ο Άγιος Ιωάννης «της Κλίμακος», όπως αποκαλείται, είναι από τις μεγαλύτερες ασκητικές φυσιογνωμίες όλων των εποχών. Γεννήθηκε στην Παλαιστίνη περί το έτος 528. Κοιμήθηκε το 603 μ.Χ. σ’ ένα ασκητήριο της μονής Σινά.
Σε ηλικία 16 ετών και αφού σπούδασε καλά την «εγκύκλιον και εξωτερικήν σοφίαν» φεύγει για το όρος Σινά, όπου έζησε με μεγάλη άσκηση και υποταγή κοντά σε εμπειρότατο γέροντα. Μετά από τρία χρόνια σε ηλικία 19 ετών, ο νέος ασκητής φεύγει από τη μονή Σινά και πηγαίνει στην έρημο σε τόπο που λεγόταν «Θωλάς» για το στάδιο της «ησυχίας». Ο θείος έρωτας που φλογίζει την καρδιά του, δεν αφήνει τίποτα να μπει ανάμεσα σ’ αυτόν και «ὃν ήγαπησε ἡ ψυχή του» Θεό. Θέλει να είναι μόνος του σε μια σχισμή ενός βράχου, ανάμεσα ουρανού και γης. Να σκέπτεται, να συλλογίζεται, να προσεύχεται, να συνομιλεί, να δίνεται μοναδικά και ολοκληρωτικά στον Νυμφίο της ψυχής του τον Χριστό. Εκεί στην έρημο του Σινά, μέσα στην ασκητική μοναξιά και τον θείο έρωτα «τοῦ ἀκροτάτου ἐφετοῦ» (δηλ. του πλέον επιθυμητού πράγματος στον κόσμο) πέρασε ο Αγ. Ιωάννης σαράντα ολόκληρα χρόνια.
Η απάντηση στην προφανή απορία του κοινού ανθρώπου, πως μπορεί να ζήσει ένας άνθρωπος τόσα πολλά χρόνια εντελώς μόνος και χωρίς υλικές ανέσεις είναι: «όταν ο άνθρωπος γευθεί λίγο τα «ουράνια», εύκολα καταφρονεί τα «επίγεια». Εξ άλλου είναι γνωστό σ’ αυτές τις εκλεκτές ψυχές, όπως ο ΄Αγ. Ιωάννης της «Κλίμακος» καθ’ όλη την διάρκεια του σκληρού μονήρους βίου, «ὁ Θεός οὐκ ἀμάρτυρον ἑαυτόν ποιεῖ», δηλ. ο Θεός φανερώνει την παρουσία του και την ευαρέσκειά του με διάφορους τρόπους.. Οι άνθρωποι συνήθως αυτοί έχουν θεοπτικές εμπειρίες και αποκαλύψεις, που δύσκολα μπορεί να καταλάβει και να γευθεί ο άνθρωπος του κόσμου.
Έτρωγε πολύ λίγο και κοιμόταν επίσης λίγο, τόσο όσο να μη βλάψει τον νου του από την υπερβολική αγρυπνία. Έφθασε σε μεγάλα ύψη αγιότητος και αρετής και αξιώθηκε μεγάλων "εμπειριών και χαρισμάτων". Το προορατικό του χάρισμα φάνηκε όταν έσωσε από βέβαιο θάνατο τον υποτακτικό του. Αυτός κοιμόνταν κάτω από ένα τεράστιο βράχο. Ο Άγ. Ιωάννης προείδε δια του Αγίου Πνεύματος την πτώση του βράχου ευρισκόμενος στο κελί του και φάνηκε καθ’ ύπνον στο μαθητή του, τον ξύπνησε και τον προέτρεψε να φύγει για να γλυτώσει τον κίνδυνο. Ο βράχος έπεσε αλλά ο μαθητής με την υπερφυσική επέμβαση του αγίου σώθηκε από βέβαιο θάνατο.
Οι μοναχοί της ιεράς μονής του Σινά, εκτιμώντας την σοφία και την αγιότητά του, τον εξέλεξαν ηγούμενο. Μετά από πολλές παρακλήσεις κατόρθωσαν να τον πείσουν να επιστρέψει κοντά τους. Η έρημος όμως είχε κερδίσει οριστικά τον την καρδιά του και τον είλκυε δυνατά. Γι αυτό ύστερα από μικρή παραμονή στο μοναστήρι, ο Άγ. Ιωάννης εγκατέλειψε οριστικά τη μονή και απεσύρθη σε ακατοίκητους τόπους. Επέστρεψε στην αγαπημένη του έρημο και συνέχισε να γεωργεί το «ἂγονόν της» με την ακατάπαυστη «πηγή τῶν δακρύων του» και την χάρη του Θεού. Η πνευματική κληρονομιά που μας άφησε, η «Κλίμαξ» του, υπήρξε ανεκτίμητη.
Όλη η άγια πείρα και «μυστικές εμπειρίες» του Αγίου, βρίσκονται αποθησαυρισμένες στην «Κλίμακά του» που με πολλή ταπείνωση έγραψε, σχεδόν κατ’ επιταγή, όταν του ζητήθηκε από τον ηγούμενο της Μονής Σινά Ιωάννη. Εκεί στην «Κλίμακα» φαίνεται ότι ανέβη στο όρος Σινά και εισήλθε, ως νέος «θεόπτης» Μωυσής, στον θείο γνόφο. Διάβηκε με καθαρό νου τα σκαλοπάτια της ουράνιας κλίμακας, έφθασε στο Θεό, δέχθηκε τον θείο φωτισμό, μας έδωσε τις νέες «θεοχάρακτες πλάκες», με τις οποίες μπορούμε και εμείς να ανεβούμε την πνευματική σκάλα που φέρνει στο Θεό.
Στο συναξάρι του αγίου αναφέρονται οι χαρακτηριστικοί στίχοι:
«Ὁ σάρκα φορῶν καί νεκρός ὢν Ιωάννης (δηλ. Ο Ιωάννης που και όταν ζούσε είχε νεκρώσει την σάρκα του) αἰωνίως ζεῖ καί νεκρός φανείς ἂπνους». Σύγγραμμα λιπών , κλίμακα τῇ ἀνοδῳ (αφήνοντας σύγγραμμα την κλίμακα για την άνοδον). Δείκνυσιν αὐτοῦ πορείαν τῆς ἀνόδου (η οποία δείχνει την πορείαν της ανόδου του).
Το απολυτίκιο του Αγίου ψάλλεται την Δ΄ Κυριακή των νηστειών σε ήχο πλ. δ΄ και έχει ως εξής:
«Ταῖς τῶν δακρύων σου ροαῖς, τῆς ἐρήμου τὀ ἂγονον ἐγεωργήσας, καί τοῖς ἐκ βάθους στεναγμοῖς, εἲς ἑκατόν τούς πόνους ἐκαρποφόρησας, καί γέγονας φωστήρ τήν Οἰκούμενην λάμπων τοῖς θαύμασι,Ἱωάννη πατήρ ἡμών ὃσιε. Πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ σωθῆναι τάς ψυχάς ἡμῶν»
Δηλαδή: «Τα πολλά και θερμά σου δάκρυα και βαθείς σου στεναγμοί για τις αμαρτίες και τα πάθη που κυριεύουν τον άνθρωπο, πάτερ Ιωάννη όσιε πότισαν και καλλιέργησαν την άγονη έρημο της ψυχής μας και έφεραν εκατονταπλάσιους πνευματικούς καρπούς. Και συ άγιε πάτερ, έγινες με την αγιότητα και τα θαύματά σου, φωστήρας που λάμπεις σε όλη την οικούμενη. Γι’ αυτό πρέσβευε στο Χριστό το Θεό μας να σώσει τις ψυχές μας».
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: π. Ε.Φ.
Άξιος Κυπελλούχος Ευρυτανίας ο Απεραντιακός με άνετη νίκη επί του Βελουχιού με σκορ 3-0
Το πρώτο του τρόπαιο στην σύντομη παρουσία του στο ευρυτανικό ποδοσφαιρικό στερέωμα κατέκτησε ο Απεραντιακός, επικρατώντας στον τελικό του Κυπέλλου ΕΠΣ Ευρυτανίας του Βελουχιού με σκορ 3-0.
Η ομάδα του Κώστα Πασσά, που δύσκολα πλέον θα τα καταφέρει να παραμείνει στην κατηγορία μετά την «σφαγή» στην Σπερχειάδα, πήρε απόλυτα δίκαια το κύπελλο, καθότι ήταν πολύ καλύτερος του αντιπάλου, ενώ έπαιξε και κατά διαστήματα καλή μπάλα.
Ο τελικός συνεχίστηκε από το 9ο λεπτό, καθότι σε εκείνο το σημείο είχε διακοπεί λόγω της χιονόπτωσης με το σκορ να είναι ισόπαλο με 0-0.
Ο καλός καιρός που επικρατούσε την περασμένη Τετάρτη στην ευρυτανική πρωτεύουσα προσφέρθηκε για να συγκεντρωθούν στο γήπεδο γύρω στους 200 φιλάθλους, στην πλειοψηφία τους φίλοι του ΑΠΟΚ αλλά και αριθμός ρεκόρ για τα ευρυτανικά ποδοσφαιρικά δεδομένα.
Πριν την έναρξη του αγώνα και μετά από πρόταση του πρώην Αντινομάρχη Βασίλη Θεοδωρόπουλου και σχετική απόφαση της ΕΠΣ Ευρυτανίας, κρατήθηκε πριν την έναρξη ενός λεπτού σιγή εις μνήμην του αντιπεριφερειάρχη Άρτας Κώστα Παππά, που σκοτώθηκε σε τροχαίο, ο οποίος την περίοδο 1980-81 είχε φορέσει την φανέλα του Βελουχίου.
Στην διπλανή σελίδα, ένα μικρό φωτογραφικό αφιέρωμα στην μνήμη του Κ. Παππά, από το αρχείο του προσωπικού του φίλου αλλά και συμπαίχτη του την περίοδο 1979-81 Βασίλη Θεοδωρόπουλου.
Στον 21ο αυτό τελικό, παραβρέθηκε σύσσωμο το Δ.Σ. της ΕΠΣ με επικεφαλής τον Πρόεδρό της Δημήτρη Πεταρούδη καθώς και ο Περιφερειακός Σύμβουλος, Απεράντιος στην καταγωγή, κ. Λάμπρος Τσιτσάνης. Ακόμη παραβρέθηκαν ο πρώην Πρόεδρος της ΕΠΣΝΕ και νυν Αντιδήμαρχος Αγράφων Χρήστος Δημητρόπουλος όπως και ο Αρχιδιαιτητής Νίκος Λαθύρης.
Όπως προβλέπετε από τον ΚΑΠ, ο αγώνας ξεκίνησε με ελεύθερο λόγω της διακοπής και όχι με σέντρα.
Οι Απεράντιοι, καλά διαβασμένοι από τον Κώστα Πασσά, που στα τελευταία ματς πέτυχε να αλλάξει προς το καλύτερο την ψυχολογία των ποδοσφαιριστών του, μπήκαν δυνατά στον αγώνα αναζητώντας από την αρχή το γκολ που θα τους έδινε σαφές προβάδισμα για την κατάκτηση της κούπας. Ο Απεραντιακός με συνεχές πρέσινγκ και πολύ τρέξιμο έφερε το παιχνίδι στα μέτρα του και στο 17΄ με καρφωτή κεφαλιά του Γεωργακόπουλου που πέρυσι φόραγε την φανέλα του ΑΠΟΚ, πήρε κεφάλι στο σκορ.
Το Βελούχι προσπάθησε να αντιδράσει όμως τόσο στο 18΄ στο πλασέ του Πολυτσέρη όσο και στο 20΄στο δυνατό σουτ του Μπόνια, ο Τσάμης είχε κατεβασμένα τα ρολά του.
Πέντε λεπτά αργότερα ο Θ. Μπισμπίκης σε ανεπανάληπτο τετατετ απέναντι στον Ρεσίτη χάνει μοναδική ευκαιρία να διπλασιάσει τα τέρματα της ομάδας του.
Με την συμπλήρωση του ημιώρου ο Μπουγατσιά, επιχείρησε σουτ, το οποίο όμως πέρασε πάνω από την εστία του Ρεσίτη.
Το ημιχρόνιο ολοκληρώθηκε με μια καλή στιγμή για το Βελούχι, με τον Ζαλοκώστα να μην μπορεί να παραβιάσει την εστία του Τσάμη.
Στην επανάληψη ο Απεραντιακός κυριάρχησε στον αγωνιστικό χώρο και η κυριαρχία του αυτή μεταφράστηκε στο τελικό και απόλυτα δίκαιο 3-0.
Πέντε λεπτά μετά την έναρξη του Β΄ Ημιχρονίου, ο Λεπτάκης από θέση γκολ, έστειλε την μπάλα πάνω από την εστία του Βελουχιού.
Στο 53΄ όμως, ο Μπουγατσιάς πιο έυστοχος από τον συμπαίχτη του με κεφαλιά έκανε μέσα σε έξαλλος πανηγυρισμούς το 2-0.
Στο 71΄ η σεμνή τελετή έλαβε τέλος. Ο Πανακούλιας έβγαλε ωραία σέντρα στην καρδιά της άμυνας του Βελουχίου, ο Κρασιάς προσπάθησε να την γυρίσει στον τερματοφύλακά του, όμως στην πορεία της παρενέβη ο Αρουτίδη και με πλασέ διαμόρφωσε το τελικό 3-0.
Το τελευταίο σφύριγμα του πολύ καλού κ. Κυραικόπουλου από τον Σύνδεσμο Φθιώτιδας, βρήκε τους νικητές να πανηγυρίζουν με την ψυχή τους και τους ποδοσφαιριστές των Κυπελλούχων να στέλνουν με ΩΠΑΑΑ.. τον πρόεδρο τους Δημήτρη Βελαέτη, στα ουράνια.
Ακολούθησε ως είθισται η απονομή, με τον αρχηγό του ΑΠΟΚ Γιώργο Κρασιά να παραλαμβάνει από τον Αντιπρόεδρο της ΕΠΣ κ. Γ. Παπαντζίμα το κύπελλο του φιναλίστ. Στην συνέχεια οι κυπελλούχοι 2011 πήραν τα μετάλλια τους, ενώ το βαρύτιμο τρόπαιο σήκωσε στους Καρπενησιώτικους αιθέρες ο αρχηγός της ομάδας Χρήστος Κατσίκας, που το παρέλαβε από τον Πρόεδρο της ΕΠΣ Δημήτρη Πεταρούδη.
Κλείνοντας θα θέλαμε να αναφερθούμε στην καθοριστική συνεισφορά του Δημήτρη Βελαέτη στους Κυπελλούχους Ευρυτανίας. Ο Αντιδήμαρχος Αγράφων ένας σπουδαίος άνθρωπος και πετυχημένος επιχειρηματίας, είναι γεγονός ότι με την παρουσία του, έδωσε πνοή στον χώρο του αθλητισμού στον τόπο μας και η κατάκτηση του Κυπέλλου αυτού είναι γι΄ αυτόν μια πραγματική δικαίωση. Είναι δύσκολο στις μέρες μας να βρίσκονται τέτοιοι υγιείς παράγοντες κοντά στο ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο. Να ευχηθούμε καλή συνέχεια και πάντα επιτυχίες.
Ανάλογη δικαίωση, αλλά σε επίπεδο αγωνιστικό, θεωρείτε η κατάκτηση του κυπέλλου και για τον αγωνιστή Κώστα Πασσά, έναν σπουδαίο προπονητή που μπορεί να διαχειριστεί όσο λίγοι την ψυχολογία ποδοσφαιριστών που αγωνίζονται στην Δ΄ Εθνική και ιδιαίτερα σε ευρυτανικές ομάδες.
Απεραντιακός : Τσάμης, Θαμνόπουλος (70΄ Μπουμπουρής), Μπισμπίκης Δ., Κατσίκας, Μπισμπίκης Θ., Μπουγατσιάς (Αρουτίδης), Λεπτάκης, Κεφαλίδης, Νταβαρίνος Α.(76΄ Ντότσικας), Γεωργακόπουλος, Πανακούλιας
ΑΠΟΚ : Ρεσίτης, Πασσάς (46΄ Τσιλιμέκης), Συγκελόπουλος, Κρασιάς, Γενιτσαρόπουλος Κ., Ντουφεκιάς (71΄ Γαλανός), Μπόνιας, Ζαραβέλης (67΄ Κουτσουπιάς), Ζαλοκώστας, Πάτρου, Πολυτσέρης.
Κρέντη-Ποταμιά 2-0 Με οδηγό και σκόρερ το Δημήτρη Τσιγαρίδα
Από την ημέρα που πήγε στην Κρέντη ο Δημήτρης Τσιγαρίδας, η ομάδα του Χρήστου Καλαμπάκα, άλλαξε πρόσωπο, έγινε πιο ουσιαστική και κυρίως πιο αποτελεσματική μέσα στο γήπεδο. Η παρουσία αυτού του σπουδαίου ποδοσφαιριστή και αθλητάνθρωπου του ευρυτανικού μας ποδοσφαίρου, όπως φαίνεται από τα τελευταία αποτελέσματα, λειτούργησε ευεργετικά, αλλάζοντας προς καλύτερο το αγωνιστικό πρόσωπο της ομάδας αλλά και την γενικότερη παρουσία της τόσο εντός όσο και εκτός αγωνιστικού χώρου. Το λέμε αυτό διότι η Κρέντη στον πρώτο γύρο είχε πάρει μόνο 4 βαθμούς και μέχρι τώρα έφτασε στους 13 και σε σύνολο 17. Το γεγονός όμως ότι σε ένα ακόμη πρωτάθλημα, δεν πέτυχε επί της ουσίας τίποτε, θα πρέπει να απασχολήσει τους ιθύνοντες καθότι τουλάχιστον φέτος η ομάδα της Κρέντης είχε πολύ καλούς και ποιοτικούς ποδοσφαιριστές που θα μπορούσαν να κάνουν την διαφορά και γιατί όχι να προκριθούν στην τετράδα διεκδικώντας ακόμη και την υπέρβαση.
Από την άλλη πλευρά, η Ποταμιά με πολλά προβλήματα σε επίπεδο διοικητικό αλλά και χωρίς ιδιαίτερο άγχος, έπαιξε καλή μπάλα, δημιούργησε ευκαιρίες και αν ήταν πιο αποτελεσματική στο τέλος θα μπορούσε να πάρει και την ισοπαλία την οποία όμως δεν δικαιούνταν σε καμία περίπτωση.
Χωρίς λοιπόν Διοίκηση, χωρίς τον Λάκη Λαμπαδάρη στον πάγκο και χωρίς βασικό τερματοφύλακα, η Ποταμιά στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων και αυτό λέει πολλά για την ομάδα του Μ. Χωριού. Ο Γιώργος Ζαγκότσης, που κλήθηκε να υπερασπιστεί τα γκολπόστ της ομάδας του, ίσως προκαλέσει πονοκέφαλο στους απουσιάζοντες τερματοφύλακες της Ποταμιάς, καθότι με την παρουσία του και τις εντυπωσιακές αποκρούσεις που έκανε στον αγώνα αυτό, δίκαια ανακηρύχτηκε ως ο κορυφαίος των φιλοξενούμενων.
Στο πρώτο ημίχρονο δεν παίχτηκε μπάλα αξιώσεων. Και οι δυο αντίπαλοι έδωσαν περισσότερο βάρος στα μετόπισθεν με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν ελάχιστες φάσεις μπροστά στις εστίες των Ντάλλα και Ζαγκότση.
Η πρώτη καλή στιγμή ανήκε στους φιλοξενούμενους με τον Τσουκαλά στο 29΄ να πιάνει ωραία κεφαλιά μετά από κόρνερ του Φλωράκη και να μπλοκάρει ο Ντάλλας.
Στο 34΄ ο Ν. Βούρτσας, έπιασε καρφωτή κεφαλιά που έφυγε λίγο άουτ και τρία λεπτά αργότερα ο Κ.Μαντζιούτα έχασε καλή ευορκία στέλνοντας από κοντά την μπάλα πάνω από τα δοκάρια της Κρέντης.
Στην επανάληψη η μορφή του αγώνα άλλαξε. Οι ομάδες μπήκαν πιο δυνατά στον αγωνιστικό χώρο πιέζοντας για το γκολ που θα τους έδινε προβάδισμα για την νίκη.
Η Κρέντη πιο αποτελεσματική όπως αποδείχτηκε άνοιξε το σκορ στο 55΄με τον Δημήτρη Τσιγαρίδα να εκμεταλλεύεται στο απόλυτο την ασθενή απόκρουση του Ζαγκότση στο σουτ του Γ. Βούρτσα κάνοντας με ιδανικό πλασέ το 1-0 για την ομάδα του.
Οι φιλοξενούμενοι προσπάθησαν να αντιδράσουν και στο 65΄ ο Ντάλλας, Αποστόλης, δείχνοντας ότι είναι ένας από τους κορυφαίους τερματοφύλακες του τοπικού μας πρωταθλήματος, με υπέροχη έξοδο, έδειξε σε κόρνερ το πλασέ το Κ. Ματζιούτα.
Στο 70΄ οι γηπεδούχοι έφτασαν μια ανάσα από το 2-0, όμως η σέντρα σουτ του Νίκου Βούρτσα σταμάτησε στο κάθετο δοκάρι των φιλοξενούμενων.
Στο 75΄ ο Απ. Ντάλλας, πραγματοποίησε την απόκρουση του αγώνα, διώχνοντας με υπερένταση σε κόρνερ κεφαλιά του Τσουκαλά από τα δυο μέτρα.
Στο 82΄ ο Δ. Τσιγαρίδας, χάνει μοναδική ευκαιρία να διπλασιάσει τόσο τα δικά του τέρματα όσο και αυτά της ομάδας του και στο 85΄ ο πορτιέρο των γηπεδούχων λέει και πάλι όχι στο τετατετ του Κ. Μαντζιούτα.
Το κερασάκι στην τούρτα της σπουδαίας νίκης των γηπεδούχων, έβαλε στο 90΄ ο πολύ καλός Γ. Βούρτσας, που σε ένα ακόμη παιχνίδι κατάπιε πολλά χιλιόμετρα, ο οποίος με κοντινό σουτ διαμόρφωσε το τελικό 2-0.
Διακρίθηκαν από την Κρέντη ο Δημήτρης Τσιγαρίδας, ο Κώστας Μάκκας, που έδωσε μάχες στην επίθεση, δημιουργώντας προβλήματα στους αμυντικούς της Ποταμιάς και ο Γιώργος Περούλας, που στην άμυνα ήταν για άλλη μια φορά βράχος απροσπέλαστος.
Από την Ποταμιά κορυφαίος ο Ζαγκότσης ως τερματοφύλακας και καλοί οι Φλωράκης, Αναγνωστόπουλος και Τσουκαλάς.
Συνθέσεις
Κρέντη : Ντάλλας Α., Μπύρος Σ., Μάκκας Ε., Κόκκοτος, Περούλας Γ., Τσιγαρίδας, Μπισμπίκης, Μπύρος Ε., Μάκκας Κ., Βούρτσας Γ., Βούρτσας Ν.
Ποταμιά : Ζαγκότσης Γ., Αζακάς Θ., Μπούρας Α., Μαντζιούτας Ν., Τσουκαλάς, Νεοφύτου, Κώτσιας, Μαντζιούτας Κ., Φλωράκης, Μπούρας Κ.(53΄ Αναγνωστόπουλος), Γιαννακόπουλος
Πολύ καλός, σε ένα ακόμη ματς ο Διαιτητής της συνάντησης Λάμπρος Κολοκώτσιος, όσον αφορά την περιγραφή φάσεων του αγώνα στο … μπλοκάκι του. Αν συνεχίσει έτσι, θα πρέπει οι αθλητικογράφοι του τόπου μας να αρχίζουν να ανησυχούν…
ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΙ ΜΙΑΣ ΓΕΝΙΑΣ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ
Γράφει ο
Ηλίας Γ. Προβόπουλος
Στα ΄Αγραφα πρόλαβα να γνωρίσω κάποιους ανθρώπους που η φύτρα φαίνεται να κρατάει από τα παλληκάρια του τόπου που γέννησε τον Κατσαντώνη, τον Βελή, τον Καραϊσκάκη και τόσους άλλους ήρωες και πολεμιστές που έδωσαν την ζωή τους και πότισαν τη γη με αίμα για να λευτερωθεί η πατρίδα, όχι μόνο 1821 αλλά και στα μετά το 1940 χρόνια, στην Κατοχή για να διώξει η μικρή πατρίδα τους τον κατακτητή, όποιος κι αν αυτός ήταν.
Τούτους τους ελάχιστους -όπως τους υπέροχους γέροντες από τον Κλειτσό Ευρυτανίας που χόρεψαν πρόπερσι στη γιορτή για τον Κατσαντώνη που γίνεται κάθε χρόνο στο Μάραθο- θέλησα να τιμήσω με τούτο το σημείωμα σήμερα. Και να πω ακόμα πως αυτοί οι άνθρωποι είναι και οι τελευταίοι από τους συμπατριώτες μας που καθώς έζησαν και μεγάλωσαν μέσα τις περιπέτειες της ιταλογερμανικής κατοχής και του αντιστασιακού αγώνα, είναι οι μόνοι που μπορούν να μιλήσουν τι είναι αληθινά ο πόλεμος, το αίμα και η καταστροφή.
Κι όχι μόνο, αλλά να πούνε πως ο τόπος τους που υπέφερε όλα τα δεινά από τον κατακτητή αλλά και την πενταετή δυστυχία του τραγικού εμφυλίου που ακολούθησε, κατάφερε πάλι να ζωντανέψει και να νοικοκυρευτεί μέχρι που στο τέλος υποτάχθηκε στο κράτος των Αθηνών και όπως δείχνουν τα πράγματα τώρα είναι που θα σβήσει οριστικά και για πάντα.
Είναι οι τελευταίοι μιας ανεπανάληπτης γενιάς αυτοί οι άνθρωποι που δυστυχώς τους επιστρατεύουμε και τους καμαρώνουμε βεβαίως, μόνο σε πατριωτικές εκδηλώσεις αλλά ποτέ δεν τους βάλαμε να ιστορήσουν πως κατάφεραν να κάνουν την Ελλάδα μετά την καταστροφή να ανθίσει. Έτσι δε όπως αποψιλώνεται η γενιά τους και ο ένας μετά τον άλλο μας αποχαιρετά, τόσο πιο έντονη γίνεται η απουσία τους και μας λείπει η εμπειρία τους…
Ηλίας Γ. Προβόπουλος
Στα ΄Αγραφα πρόλαβα να γνωρίσω κάποιους ανθρώπους που η φύτρα φαίνεται να κρατάει από τα παλληκάρια του τόπου που γέννησε τον Κατσαντώνη, τον Βελή, τον Καραϊσκάκη και τόσους άλλους ήρωες και πολεμιστές που έδωσαν την ζωή τους και πότισαν τη γη με αίμα για να λευτερωθεί η πατρίδα, όχι μόνο 1821 αλλά και στα μετά το 1940 χρόνια, στην Κατοχή για να διώξει η μικρή πατρίδα τους τον κατακτητή, όποιος κι αν αυτός ήταν.
Τούτους τους ελάχιστους -όπως τους υπέροχους γέροντες από τον Κλειτσό Ευρυτανίας που χόρεψαν πρόπερσι στη γιορτή για τον Κατσαντώνη που γίνεται κάθε χρόνο στο Μάραθο- θέλησα να τιμήσω με τούτο το σημείωμα σήμερα. Και να πω ακόμα πως αυτοί οι άνθρωποι είναι και οι τελευταίοι από τους συμπατριώτες μας που καθώς έζησαν και μεγάλωσαν μέσα τις περιπέτειες της ιταλογερμανικής κατοχής και του αντιστασιακού αγώνα, είναι οι μόνοι που μπορούν να μιλήσουν τι είναι αληθινά ο πόλεμος, το αίμα και η καταστροφή.
Κι όχι μόνο, αλλά να πούνε πως ο τόπος τους που υπέφερε όλα τα δεινά από τον κατακτητή αλλά και την πενταετή δυστυχία του τραγικού εμφυλίου που ακολούθησε, κατάφερε πάλι να ζωντανέψει και να νοικοκυρευτεί μέχρι που στο τέλος υποτάχθηκε στο κράτος των Αθηνών και όπως δείχνουν τα πράγματα τώρα είναι που θα σβήσει οριστικά και για πάντα.
Είναι οι τελευταίοι μιας ανεπανάληπτης γενιάς αυτοί οι άνθρωποι που δυστυχώς τους επιστρατεύουμε και τους καμαρώνουμε βεβαίως, μόνο σε πατριωτικές εκδηλώσεις αλλά ποτέ δεν τους βάλαμε να ιστορήσουν πως κατάφεραν να κάνουν την Ελλάδα μετά την καταστροφή να ανθίσει. Έτσι δε όπως αποψιλώνεται η γενιά τους και ο ένας μετά τον άλλο μας αποχαιρετά, τόσο πιο έντονη γίνεται η απουσία τους και μας λείπει η εμπειρία τους…
Με λαμπρότητα και τιμές η διπλή γιορτή του Έθνους σε Κρέντη και Κεράσοβο
Με ιδιαίτερη μεγαλοπρέπεια και λαμπρότητα και με την συμμετοχή πλήθους κόσμου, λόγω και του καλού καιρού, πραγματοποιήθηκαν την περασμένη Παρασκευή σε Κρέντη και Κεράσοβο, οι καθιερωμένες εκδηλώσεις για την επέτειο της 25ης Μαρτίου.
Εκπαιδευτικοί και μαθητές διοργάνωσαν με επιτυχία στο Σχολείο της Κρέντης καθώς και στο Λύκειο Κερασοχωρίου εορταστικές εκδηλώσεις, για την μεγάλη γιορτή του Έθνους και της ορθοδοξίας.
Ανήμερα της εορτής τελέστηκε πανηγυρική Θεία Λειτουργία στο χωριό μας και πριν το πέρας αυτής Δοξολογία με ομιλία της Δασκάλας του Σχολείου Κρέντης με θέμα την 25η Μαρτίου. Λίγο αργότερα στο Κερασοχώρι, τελέστηκε επιμνημόσυνη δέηση και κατάθεση στεφάνων στην πλατεία του χωριού από το Δήμαρχο κ. Δημήτρη Τάτση, τον Περιφερειακό Σύμβουλο Λάμπρο Τσιτσάνη, τον Διοικητή του Α.Τ. Κερασοχωρίου Δημήτρη Ματσούκα και τους εκπροσώπους συλλόγων και φορέων ενώ στη συνέχεια ακολούθησε η παρέλαση από τα σχολεία του Κερασοχωρίου και της Κρέντης.
20/3/11
Με επιτυχία και παρουσία του Δημάρχου Αγράφων η δενδροφύτευση στην Κρέντη
Μια ακόμη σημαντική συλλογική πρωτοβουλία υλοποιήθηκε, σήμερα Κυριακή 20 Μαρτίου 2011, από τα παιδιά του ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΟΥ Σχολείου Κρέντης. Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας, ο εφημέριος του χωριού μας π. Ευάγγελος Φεγγούλης και τα παιδιά, καθώς και τα μέλη του Συνεταιρισμού Μελισσοκόμων Κρέντης, στο πλαίσιο των περιβαλλοντικών δράσεων που αναπτύσσει η Ενορία μας, πραγματοποιήσαμε δενδροφύτευση σε διάφορα σημεία του χωριού καθώς και στον αύλιο χώρο του Αγίου Νεκταρίου αλλά και κατά μήκος του κεντρικού δρόμου που συνδέει την Κρέντη με την Δυτ. Φραγκίστα.
Μετά από ενέργειες του Συνεταιρισμού και προσωπικά του συγχωριανού μας Γιώργου Βούρτσα, το Δασαρχείο Καρπενησίου προσέφερε για φέτος περίπου 300 δένδρα ακακίας Κωνσταντινοπολίτικης, τα οποία τοποθετήθηκαν στις άκρες του δρόμου με σκοπό να δημιουργήσουν ένα περιβάλλον που θα βελτιώσει την ποιότητα ζωής των πολιτών, αφού θα έχουν μια πολύ καλή επιλογή πλέον, για τον περίπατό τους, αλλά και θα ομορφαίνει ακόμη περισσότερο το χωριό μας.
Συγκινητική ήταν η παρουσία των παιδιών του ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΟΥ μας Σχολείου, που σε μια ακόμη τέτοια προσπάθεια, απέδειξαν εμπράκτως της αγάπη τους για το περιβάλλον, συμμετέχοντας ενεργά στην δενδροφύτευση. Αξιοσημείωτη ήταν και η συνεισφορά του Δημοτικού Συμβούλου Αγράφων, συγχωριανού μας Δημήτρη Βούρτσα καθώς και του Γιώργου Μάκκα, του Θανάση Κουτσούμπα, του Βαγγέλη Τσιγαρίδα, του Αποστόλη Μάκκα, και του Θοδωρή Πλατή στην τοποθέτηση δέντρων.
Στη περιβαλλοντική αυτή πρωτοβουλία συμμετείχαν τόσο ο Δήμαρχος Αγράφων Δημήτρης Τάτσης, ο οποίος μάλιστα φύτεψε στην πλατεία του χωριού ένα δένδρο, όσο και ο αντιδήμαρχος Θύμιος Μιχόπουλος, ο οποίος πρόσφερε χυμούς και κρουασάν στα παιδιά που έλαβαν μέρος στην δενδροφύτευση.
Με την χάρη του Αγίου Νεκταρίου και τη βοήθεια των μελών του Συνεταιρισμού, όλα κύλησαν ομαλά με αποτέλεσμα και αυτή η προσπάθεια των παιδιών του ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΟΥ μας να στεφθεί με μεγάλη επιτυχία.
16/3/11
ΣΕ ΛΙΓΕΣ ΜΕΡΕΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΙΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΤΟΥ ΚΑΜΠΑΝΑΡΙΟΥ
Φωτογραφίες από το εξωτερικό και το εσωτερικό του καμπαναριού
Είναι γεγονός ότι το καμπαναριό του Ι.Ν. Αγίου Νεκταρίου, είναι ένα πραγματικό στολίδι για την εκκλησία μας. Για να γίνει αυτό το τόσο μεγάλο και σημαντικό έργο, βασικό ρόλο έπαιξε ο συγχωριανός μας Παναγιώτης Κλ. Μάκκας, που ήταν και ο χρηματοδότης αυτής της τόσο μεγάλης προσπάθειας.
Το καμπαναριό εξωτερικά έγινε τέλειο όμως θα πρέπει να διαμορφωθεί και εσωτερικά έτσι ώστε να γίνει λειτουργικό για τις ανάγκες της εκκλησίας.
Για να γίνει όμως κάτι τέτοιο θα πρέπει να γίνουν αρκετές εργασίες για τις οποίες απαιτούνται χρήματα. Και γι΄ αυτή την περίπτωση ο Παναγιώτης Μάκκας, δήλωσε και πάλι παρόν. Με συντονισμένες κινήσεις ήλθε σε επικοινωνία με κατασκευαστή από το χωριό μας, ο οποίος θα κάνει όλες αυτές τις εργασίες έτσι ώστε σε λίγες μέρες και το εσωτερικό του καμπαναριού να είναι έτοιμο για να χρησιμοποιηθεί από τον εφημέριο μας ως Γραφείο του Ι.Ν και ως βιβλιοθήκη – Αρχείο της Ενορίας.
Μέσα από την ιστοσελίδα μας, να ευχαριστήσουμε για άλλη μια φορά αυτόν τον σπουδαίο συγχωριανό μας, που σε τούτες τις δύσκολες εποχές, μας έδειξε έμπρακτα μια φορά ακόμη, πόσο αγαπάει το χωριό του και πόσο στηρίζει κάθε καλό που γίνεται στην γενέθλια γη.
Είναι γεγονός ότι το καμπαναριό του Ι.Ν. Αγίου Νεκταρίου, είναι ένα πραγματικό στολίδι για την εκκλησία μας. Για να γίνει αυτό το τόσο μεγάλο και σημαντικό έργο, βασικό ρόλο έπαιξε ο συγχωριανός μας Παναγιώτης Κλ. Μάκκας, που ήταν και ο χρηματοδότης αυτής της τόσο μεγάλης προσπάθειας.
Το καμπαναριό εξωτερικά έγινε τέλειο όμως θα πρέπει να διαμορφωθεί και εσωτερικά έτσι ώστε να γίνει λειτουργικό για τις ανάγκες της εκκλησίας.
Για να γίνει όμως κάτι τέτοιο θα πρέπει να γίνουν αρκετές εργασίες για τις οποίες απαιτούνται χρήματα. Και γι΄ αυτή την περίπτωση ο Παναγιώτης Μάκκας, δήλωσε και πάλι παρόν. Με συντονισμένες κινήσεις ήλθε σε επικοινωνία με κατασκευαστή από το χωριό μας, ο οποίος θα κάνει όλες αυτές τις εργασίες έτσι ώστε σε λίγες μέρες και το εσωτερικό του καμπαναριού να είναι έτοιμο για να χρησιμοποιηθεί από τον εφημέριο μας ως Γραφείο του Ι.Ν και ως βιβλιοθήκη – Αρχείο της Ενορίας.
Μέσα από την ιστοσελίδα μας, να ευχαριστήσουμε για άλλη μια φορά αυτόν τον σπουδαίο συγχωριανό μας, που σε τούτες τις δύσκολες εποχές, μας έδειξε έμπρακτα μια φορά ακόμη, πόσο αγαπάει το χωριό του και πόσο στηρίζει κάθε καλό που γίνεται στην γενέθλια γη.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)












